اینترنت اشیا و یا Internet Of Things (IOT) در اصل به مفهومی اشاره دارد که در آن چیزهای بی جان نیز در دنیای دیجیتال برای خود هویت دارند ومی توانند با دیگران در یک شبکه در ارتباط و تعامل باشند.
این مفهوم ابتدا توسط کوین اشتون مطرح شد و ادعا کرد با هویت دادن به اشیا در اینترنت میتوان با آنها از طریق کامپیوتر ارتباط برقرار کرد و آنها را مدیریت کرد. این تعریف کافی بود تا تحقیقات در این ضمینه تکمیل و تکمیل تر شود تا اینکه امروزه ما میتوانیم در بستر اینترنت با بسیاری از چیزهای بی جان بعنوان یک موجود ارتباط برقرار کنیم و از راه دور به آنها دستور دهیم و یا اینکه از آنها بخواهیم اطلاعاتی را از محل برای ما ارسال کنند و بسیاری فعالیت های دیگر در حوزه های مختلف کنترلی ، امنیتی ، پزشکی ، مهندسی، ساختمان و .. را شامل میشود.
در دنیای اینترنت اشیا ، سنسورها و سایر سخت افزارها امکان برقراری ارتباط با یکدیگر و یا با شخص سوم را از طریق وب خواهند داشت. در این روش اشیا هر کدام با یک شناسه خاص در وب به فعالیت می پردازند دقیقا مثل انسانها که با نام و مشخصات منحصر بفرد خود با دیگران در ارتباط هستند.
بعنوان یک نمونه ملموس میتوان به خانه هوشمند اشاره کرد. خانه های هوشمند ، خانه هایی هستند که اغلب فعالیت ها در آنها هم بصورت خودکار و هم بصورت دستی از راه دور قابل کنترل هستند. BMS (Building Management System) ها یکی از این سیستم ها هستند. مصرف انرژی در این ساختمان ها بواسطه استفاده از کنترلهای خودکار تا 30 درصد کمتر خواهد بود.
در این ساختمانها درب های ورود و خروج ، سیستم های امنیتی، سیستم های مونیتورینگ ، سیستم های سرمایشی و گرمایشی ، سیستم های نور و.. بصورت یکپارچه با هم اطلاعات خود را تبادل کرده و بعنوان یک شبکه کنترلی در کنار هم کار می کنند. نظارت و کنترل انسانی نیز از مهمترین مزیت های این ساختمانهاست.
استفاده از اینترنت اشیا در سایر حوزه ها از خانه تا مدرسه و دانشگاه و شرکت های تولیدی و خدماتی و.. گسترده شده است. این گستردگی به صورتی بسیار شتابان در حال رشد است و در حوزهای مختلفی از جلمه سلامت انسانها نیز فعالیت گسترده ای دارد. شاید بتوان دنیای آینده را با این روند بسیار هوشمند خواهد شد.
در فرصت های بعد در این مورد بیشتر صحبت خواهم کرد.